درباره DRBA

انجمن بودایی قلمرو دارما (DRBA)، که پیش‌تر با نام انجمن بودایی چینی-آمریکایی شناخته می‌شد، توسط استاد بزرگ شوان هوا در سال ۱۹۵۹ تأسیس شد. این انجمن به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی مذهبی و آموزشی تأییدشده توسط ایالت و فدرال، با هدف آوردن آموزه‌های اصیل بودا به سراسر جهان تأسیس شد.

در سال ۱۹۶۲، استاد هوا دعوت شاگردانش را برای آمدن به آمریکا پذیرفت. در سال ۱۹۶۶ او یک مرکز اقامتی مطالعه و تمرین بودایی در سانفرانسیسکو راه‌اندازی کرد. در سال ۱۹۷۰ مرکز به مکان بزرگ‌تری نقل مکان کرد و به یکی از مراکز برجسته بودایی شمال کالیفرنیا، صومعه کوه طلایی، تبدیل شد.

بعداً انجمن مراکز متعدد دیگری تأسیس کرد: مؤسسه بین‌المللی ترجمه متون بودایی (۱۹۷۳)، شهر مقدس ده هزار بودا در تالمیج (۱۹۷۶)، صومعه مقدس چرخ طلایی در لس آنجلس (۱۹۷۶)، صومعه مقدس بودای طلایی در ونکوور (۱۹۸۴)، صومعه مقدس قله طلایی در سیاتل (۱۹۸۴)، صومعه مقدس آواتامساکا در کلگری (۱۹۸۶) و آکادمی بودایی دارمای درست در تایوان (۱۹۸۹). شهر مقدس ده هزار بودا همچنین دانشگاه بودایی قلمرو دارما، دبیرستان پرورش فضیلت و مدرسه ابتدایی پرورش نیکی را در خود جای داده است.

انجمن بودایی قلمرو دارما (که پیش‌تر انجمن بودایی چینی-آمریکایی نام داشت) توسط استاد بزرگ شوان هوا در سال ۱۹۵۹ در ایالات متحده آمریکا تأسیس شد. این انجمن با در نظر گرفتن قلمرو دارما به عنوان گستره فعالیت خود، هدفش انتشار آموزه‌های اصیل بودا در سراسر جهان است. این انجمن به حفظ سنت سانگها از طریق آموزش و اعطای مقام رهبانی به راهبان و راهبه‌ها، راهنمایی پیروان غیرروحانی که مایل به مطالعه بودیسم هستند، ترجمه قانون بودایی و انتشار آموزه‌های آن، ترویج آموزش مبتنی بر ارزش‌ها که پایه اخلاقی و رفتار درست را در دانش‌آموزان نهادینه می‌کند، و آوردن منفعت و شادی برای همه موجودات اختصاص دارد. امید آن است که افراد، خانواده‌ها، جامعه، ملت و کل جهان، تحت تأثیر تحول‌آفرین بودادارما، به تدریج به حالت حقیقت و نیکی نهایی دست یابند.

اعضای انجمن بودایی قلمرو دارما احساس می‌کنند که حفظ استانداردهای عالی اخلاق و تمرین که در اصل توسط بودا آموزش داده شده، برای پیروان دارما بسیار مهم است. اگرچه ممکن است از این استانداردها کوتاهی کنیم، اما اشتباه است که آموزه‌ها را رقیق کرده و به سطح ناتوانی شخصی و دیدگاه‌های محدود خود پایین بیاوریم. بلکه باید خطاها و محدودیت‌های خود را بشناسیم و «نهایت تلاش خود» را برای تغییر واقعی و حرکت به سوی خیر ایده‌آل که توسط بوداها و بودیساتواها تجسم یافته، به کار ببریم.

یک بودیساتوا در خود تأمل می‌کند: «از کالپاهای بی‌آغاز در گذشته، به دلیل طمع، نفرت و نادانی، در بدن، گفتار و اندیشه، کارمای بد بی‌اندازه و بی‌حدی آفریده‌ام. اگر این کارمای بد دارای جوهر و ظاهری بود، با رسیدن به انتهای فضا نیز نمی‌گنجید. من اکنون سه کارمای خود را کاملاً پاک می‌کنم و صادقانه از همه اینها در برابر همه بوداها و اجتماعات بودیساتواها در سراسر قلمرو دارما در نظام‌های جهانی به تعداد ذرات غبار یک جهان توبه می‌کنم. هرگز دوباره هیچ‌کدام را انجام نخواهم داد، بلکه همیشه در فضیلت و شایستگی احکام اخلاقی پاک خواهم ماند.»

هرچه بیشتر سوتراها را مطالعه کنیم و واقعاً آموزه‌ها را تمرین کنیم، بیشتر از عظمت جهل و خطاهای خود آگاه می‌شویم. در واقع، کلید حکمت واقعی توانایی دیدن جهل و خطاهای ماست. زیرا چگونه می‌توانیم مشکل جهل خود، ریشه رنج، را حل کنیم اگر حتی متوجه نباشیم که تا چه حد وجود دارد؟

اگر واقعاً ایمان و درکی از آموزه‌های بودا داشته باشیم، پس وقتی خطاهای خود را درک می‌کنیم، یا دیگران آن‌ها را به ما گوشزد می‌کنند، واقعاً خوشحال می‌شویم، زیرا فرصت تغییر و حرکت به سوی روشنایی را داریم.

حکیم خطاهای اندکی دارد.
انسان برتر خطاهای خود را تغییر می‌دهد.
انسان کوچک خطاهای خود را می‌پوشاند.
انسان نادان هرگز خطاهای خود را نمی‌بیند.

مهم نیست خطاهای ما چقدر بزرگ باشند، یا چقدر توسط طمع، نفرت و توهم ما مسدود شده باشیم، همیشه پتانسیل شناخت این و تغییر را داریم. یکی از قابل‌توجه‌ترین چیزها در مورد دارما این است که، اگرچه معیارهای پاکی و حکمت نهایی بودا حالت ما را در مقایسه خشن و ناپاک نشان می‌دهد، اما همه ما همچنان پتانسیل تبدیل شدن به مانند بودا را داریم.

مهربانی بوداها و بودیساتواها دشوار است که جبران شود. اگر شفقت بزرگ آن‌ها نبود، حتی فرصت دانستن درباره طبیعت واقعی روشن‌اندیش خود را نداشتیم، چه رسد به راه تمرین برای تحقق آن.

«من پزشک خوبی برای کسانی هستم که از بیماری رنج می‌برند. من راه درست را به کسانی که گم شده‌اند نشان می‌دهم. من نور روشنی برای کسانی هستم که در شب تاریک هستند. و کسانی را که فقیر هستند قادر می‌سازم گنج‌های پنهان را کشف کنند. یک بودیساتوا به این ترتیب به طور مساوی به همه موجودات زنده سود می‌رساند... چرا؟ زیرا همه بوداها، آن‌هایی که چنین آمده‌اند، قلب شفقت بزرگ را به عنوان جوهر خود دارند. به دلیل موجودات زنده، شفقت بزرگ پدید می‌آید. از شفقت بزرگ، ذهن بودی متولد می‌شود. به دلیل ذهن بودی، روشنایی برابر و درست را درک می‌کنند.»

اگر استانداردهای عالی آموزه‌های بودا را حفظ کنیم، به خود و دیگران فرصت درک شادی و حکمت نهایی را می‌دهیم که از مطالعه و تمرین آن‌ها حاصل می‌شود. گنج گرانبهای دارما باید با دقت محافظت شود.